Eustachy Knobelsdorf

Eustachy Knobelsdorf, znany także jako Eustachius von Knobelsdorff i Alliopagus, urodził się w 1519 roku w Lidzbarku Warmińskim. Był synem tamtejszego burmistrza. Uczył się w gimnazjum w Chełmnie, a następnie studiował na uniwersytetach we Frankfurcie nad Odrą, Wittenberdze, Lipsku, Lowanium, Paryżu i Orleanie. Kształcił się między innymi w zakresie filozofii, teologii i prawa. W 1537 roku napisał panegiryk z okazji mianowania Jana Dantyszka biskupem warmińskim, co zapoczątkowało ich współpracę.

Po powrocie na Warmię został sekretarzem kapituły i kanonikiem we Fromborku. Przyjął święcenia kapłańskie w 1553 roku, a później pełnił funkcje kościelne na Warmii i we Wrocławiu. W latach 1558-1564 zarządzał diecezją warmińską podczas nieobecności Stanisława Hozjusza. Tworzył poezję łacińską; wśród jego utworów znalazły się wierszowane opisy Paryża i Lowanium oraz dzieła poświęcone polskim władcom. Zmarł we Wrocławiu 11 czerwca 1571 roku. W testamencie przeznaczył środki na stypendia dla dwóch uczniów.

Na podstawie artykułu „Eustachy Knobelsdorf” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.